Het houdt ons allemaal bezig: hoe gaan we in de toekomst wereldwijd miljoenen monden blijven vullen? Daarvoor is een duurzame voedselproductie essentieel. Hoe wordt dat aangepakt in de vissector? Hoe zorgen we ervoor dat liefhebbers kunnen blijven genieten van een lekker visje?

Het begrip ‘duurzaamheid’ bestaat nog niet zo lang. Het werd pas in 1987 bedacht door de Verenigde Naties: “Duurzame ontwikkeling is de ontwikkeling die aansluit op de behoefte van nu zonder het vermogen van de toekomstige generaties, om in hun eigen behoefte te kunnen voorzien, in gevaar te brengen”. Duurzaamheid bereik je door een evenwicht te vinden tussen de people, planet en profit. ‘People’, dat zijn de harde werkers (bedrijven) die er elke dag weer voor zorgen dat er voedsel op de bordjes van henzelf en andere mensen terecht komt. Planet staat voor de natuur en de kwaliteit van het milieu. Profit is noodzakelijk; zonder winst te maken kunnen bedrijven niet voortbestaan. 

Duurzaam assortiment

Duurzaamheid (sustainability) in de vissector betekent ‘zorgvuldig omgaan met de visbestanden en rekening houdend met mens, planeet, en winst’. In feite overlappen de belangen elkaar. Een voorbeeld  uit de kottervisserij: als je vist met minder zwaar vistuig verbruik je minder stookolie (goed voor de winst). Je verkoopt een kwalitatief beter product (mens en winst). De natuur wordt meer ontzien (planeet). Het draagt bij aan een goed imago en maatschappelijk draagvlak (mens). Als visdetaillist kun je hier eenvoudig direct je voordeel mee doen: door als de wiederweerga zoveel mogelijk duurzame vis in je assortiment op te nemen (en te verkopen natuurlijk). 

Grote stappen gezet

Toen het begrip duurzaamheid in de jaren tachtig werd geïntroduceerd, zette dat veel kwaad bloed bij mensen werkzaam in de vissector. Waarom? Zij werden aangewezen als de boosdoeners die de overbevissing en milieuproblemen veroorzaakten. Er was destijds veel aandacht voor het stukje planeet uit de definitie, maar niet voor de aspecten mens en winst. Ook het meest bekende keurmerk MSC voorzag hierin niet. Conclusie: per saldo niet duurzaam. Daar kwam nog eens bij dat de kennis van mensen uit de vissector niet, of nauwelijks, werd gebruikt bij het oplossen van de problemen. Gelukkig zijn er inmiddels grote stappen in gezet. Veel visbestanden in de Noordzee worden nu duurzaam beheerd. Pakweg de helft van de kotters is gesaneerd. Ongeveer 90% van de overgebleven kotters vist anno 2016 op een duurzame wijze. Twinriggen en Sumswing zijn voorbeelden van duurzame technieken.

Nieuwe regels

Meest recent ingevoerde beheersmaatregel is het verplicht aan land moeten brengen van bijvangst binnen de EEG (meer info op de site van de Europese Commissie ec.europa.eu/fisheries). Bijvangst is onder te verdelen in ondermaatse vis en vis zonder commerciële waarde. Een vaartuig dat op Atlantische makreel vist, moet bijvoorbeeld ook onbedoelde vangsten, zoals kabeljauw, aan land brengen. De redenering achter deze verplichting is dat de visser zijn viswijze zodanig zal gaan aanpassen dat de bijvangst nihil zal zijn. De regel is nog vers. De praktijk zal moeten uitwijzen of dit werkelijk resultaat oplevert. 
 

©Artikel door John Willems / SVO - Publicatiedatum: 25 April 2016

Copyright 2019 vers-inspiratie.nl | All Rights Reserved | vers-inspiratie.nl

Vers-inspiratie is een project van b2b Communications. Powered by Wallbrink Crossmedia Groep

Advertentietarieven | Privacystatement | Email saskia@b2bcommunications.nl